[ powrót ]

CHARAKTERYSTYKA

Drobna jednoroczna trawiana roślina, wyrastająca do 40 – 125 cm. Łodyga pioniwa, okrągła, z białawymi pasmami, rozgałęziona, łysa. Liśćie 2 – 3 (4) razy pierzaste, łyse, listki rozbite na bardzo wąskie, niciane cząstki. Kwiaty żółte, w złożonych parasolach. Owoc jajkokształtny lub elipsowy, z boków spłaszczony, szaro rudy. Zapach mocny, charakterystyczny dla kopera. Smak pikantyczny.

KWITNIĘCIE

Kwitnie od początku lipca do środku września.

ROZPOWSZECHNIENIE SIĘ

Szeroko rozpowszechniony w Europie, w Azji i w Ameryce. Uprawiany w ogrodach jako przyprawa.

SUROWIEC

Po dojrzaniu owoców (lipiec - poczatek wrzesnia), parasolowe kwiatostany obcinane i wysuszane. Tylko pózniej odrebiane owoce. Oni maja pikantyczny, charakterystyczny dla przypraw zapach. Smak w poczatku jest slodki, palajacy, pózniej stanowi sie jak u przyprawy.

ZWIĄZKI CHEMICZNE

Owoce posiadają olejek lotny (3 - 4%), podstawą którego jest d – karwon, też posiadają dilapiol, feladren, d – limonen, owoce mają tłuszczu.

DZIAŁANIE

Koper używany jako środek poprawiający potrawienie, On zachęca i poprawia pracę żołądka, zmniejsza fermentację i wyróżnienie się gazu, rozluźnia mięśnie równe, popędza mocz, zmniejsza ćiśnienie krwi, powiększa wyróżnienie mleka, ma bakteriocydyczne oddziaływanie na mikroorganizmy i grzyby chorobotworcze.