[ powrót ]

CHARAKTERYSTYKA

Duże długowieczne drzewo, wyrosnące do 50 m. Łodyga dębu, rosnącego w laśie, jest prosta, wysoka, a w miejscu otwartym – niska, z grubymi gałęziami. Młode drzewka – łyse. Liśćie podłużne, kształtu odwrotnio jajcowego, ma 5 – 7 par skrawek bokowych i jasne uszka na fundamencie, najczęśćiej niesymetryczne. Bazie pręcikowe niciane, przeważałe. Bazie słupkowe i po nich powstałe żołądźia po 1 – 5 wyrosłe z wspólnego ogonku o długośći 6 – 8 (15) cm. Okwiat kwiatów słupkowych różowy. Długość owoca 2 – 4 cm, kształtu podłużno jajcowego, zaostrzony lub tępy, do 1/3 długośći pokryty łuską, żołądź (powstaje we wrzesniu lub w pażdzierniku). 1000 żołądźi ważą około 3 – 4 kg.

KWITNIĘCIE

Kwitnie w maju (przy pękaniu liśćiów).

ROZPOWSZECHNIENIE SIĘ

Rośnie w Europie i w Azji. Szeroko rozpowszechnięty na Litwie. Rośnie w darninowo wapniowej glinie piasczystej. Na Litwie tworzy 1,4 % wszystkiego terenu lasów.

SUROWIEC

Kora obierana w marcu. Obierana tylko równa, bez przylepiek kora, od nie grubszych niż 10 cm średnicy łodyg i gałęzi, wczesnie wiosną, przed pękaniem liśći, co 25 – 30 cm, robiąc cięcia okrągłe i 1 lub 2 podłużne. Suszona w ukrytym od słonca i dobrze wietrzonym pomieszczeniu. Z 100 kg surowej kory otrzyma się 45 – 50 kg suchej. Wysuszone kawałki kory muszą być 25 – 30 cm długośći, równą błyszczącą lub trochę zmarszczoną powierzchnią, szaro rude.

ZWIĄZKI CHEMICZNE

Kora posiada około 7 – 12 % garbników: wolnych kwasów elagowego i galusowego, cukru oraz kwercetynu. Też posiada pentozany, pektyny, flobafen.

DZIAŁANIE

Preparaty z dąbu szypułkowego używane jak środek ściągający, hamujący krwawienie i leczający zapalenia lokalne.