[ powrót ]

CHARAKTERYSTYKA

Wieloroczna trawiana roślina 30 – 100 cm wysokośći. Kłącze cieńkie, rozgałęzione. Korzeń pieniowy, obficie rozgałęziony. Łodyga okrągła, z podłużnymi graniami, do wierzchołku obficie rozgałęziony. Liśćie przeciwległe, jajokształtne lub liniowe, równokątne, 1 – 3 cm długośći, bezogonowe, mają wiele gruczołów. Kwiaty znajdują się w małokwiatowych parasolowych gronach. Kieliszkowe liśćie lancetowe, równokątne. 5 płatków ciemno żółtych, na wierzchołku mają ciemne kropki, ich wierzchołek ukośny, zębasty. Wiele pręcików, oni najczęszćiej zrosniałe do trzech pęków. Słupek ma 3 tułowków. Owoc – pudełek trzechgniazdowy.

KWITNIĘCIE

Kwitnie w czerwcu - sierpniu.

ROZPOWSZECHNIENIE SIĘ

Rośnie w Europie, w Azji i w Ameryce północnej. Obficie rozpowszechniony na Litwie. Rośnie w suchych, rzadkich lasach, na urwiskach, rowach, ogrodach, przydrożach, najczęszćiej w glebie wapniowej.

SUROWIEC

Trawa koszona w czasie kwitnięcia. Wysuszywana w dobrze wentylowanym, ukrytym od słońca pomieszczeniu. Po wysuchnięciu trawy, łyse łodygi wyżucane, a kwiaty z listkami zabierane. Suchy surowiec pachnie balzamem, trochę gorzki, ćiągnie.

ZWIĄZKI CHEMICZNE

Surowiec obficie posiada kondensowene pochodne antracenu – hiperycyn i pseudohiperycyn ( do 0,5% podstawowego materiału działającego). Też posiada flawonoidy, około 1% hiperozydu, rutin, kwercitryn, kwercetyn, do 10% garbników, prawie 55 mg% karotinu.

DZIAŁANIE

Dziurawiec tonizuje organizm, zachęca wyróżnienie się soku żołądkowego oraz żółći, poprawia działalność kanałów żółćiowych i przemianę materii. Używany przy zepsutym potrawieniu i przy pojawieniu się wrzódu żoładka. Dziurawiec zmniejsza zapalenie, zciągnie, ma oddziaływanie antiseptyczne, dla tego jego preparatami można płukać i smarować dziąsła przy zapaleniu dziąseł. On uspokaja nerwy, zachęca goienie ran i odnowienie się tkanek.