Lithuanian version
 
 
LUBCZYK OGRODOWY
Levisticum officinale Koch.
Rodzina baldaszkowatych (Umbelliferae)

[ powrót ]

CHARAKTERYSTYKA

Wieloroczna roślina trawiana, wyrastająca do 125 – 200 cm. Kłącze grube, brązowate. Łodyga pionowa, okrągła, pasiasta, próźna, wierzchnia część rozgałęziona. Liśćie nieparzowe, z pochwami, dolne dwukrotnie, wierzchne jednokrotnie pierzaste, wierzchnia część błyszcząca, ciemnozielona, dolna część jasniejsza. Liśćie jajokształtowe, 4 – 10 cm długośći, 2 – 7 cm szerokośći, trochę zębaste. Kwiaty drobne, pomieszczone w złożone parasole.Chusta i chusteczka są wieloliśćiowe. 5 płatków, białawo lub zielonawo żółte. Owoc rozrąbany, 4 – 6 mm długośći, rudy, po dojrzeniu pękuje na dwie jednosiemionne częśći. Jego powierzchnia graniasta, granie skrzudłate. Cała roślina ma swój charakterystyczny zapach.

KWITNIĘCIE

Kwitnie w lipcu i sierpniu.

ROZPOWSZECHNIENIE SIĘ

Rośnie w Europie środkowej, w Ameryce północnej. Szeroko uprawiany.

SUROWIEC

Korzenia (dwuroczne – trzyroczne) kopane w pażdzierniku. Oni mają swój charakterystyczny zapach i na początku słodki, później przechodzący do gorzkiego smak.

ZWIAZKI CHEMICZNE

Roślina posiada olejek lotny (0,6 – 1,0%) w którym jest do 70% ftalidów oraz materiałów kwasnych, kwasów organicznych, żywicy, kumarinu, witaminu C.

DZIAŁANIE

Lubczyk zachęca i poprawia działność żołądka, zachęca wyróżnienie się moczy, wypędza pasożyty przewodu pokarmowego, ułatwia odkaszliwanie, zmniejsza ból, reguluje cykł menstruacyjny, zachęca pociąg płciowy oraz on jest używany przy pewnych chorobach serdca.

[ powrót ]